Kind en de dood

Iedereen krijgt met verlies te maken

Sommige mensen schrikken al van de titel van deze webpagina: kind en de dood. Maar volwassenen kunnen kinderen onmogelijk beschermen tegen de aanwezigheid van de dood en de mogelijke gevolgen daarvan in hun leven. Dat is de harde realiteit. Vrijwel alle kinderen hebben, op het moment dat ze naar het voortgezet onderwijs gaan, al te maken gehad met het overlijden van iemand die ze kennen. Er is geen manier om verlies uit de weg te gaan, ook niet voor jonge mensen.

Wanneer kinderen geen gelegenheid krijgen om te rouwen, kunnen de rouwreacties op een ander moment in hun leven terugkomen, vaak in minder herkenbare vorm. Denk hierbij aan gedragsproblemen, psychosomatische problematiek of onverklaarbare klachten. Volwassenen kunnen kinderen en pubers wel voorbereiden op het omgaan met verlies. De beste omgeving om dit te doen is thuis, in de vertrouwde omgeving. In de praktijk vindt deze voorbereiding vaak niet plaats. Kinderen zijn daardoor minder goed voorbereid wanneer ze te maken krijgen met een ernstig verlies. Stichting Achter de Regenboog helpt om hier meer bewust van te worden. Wat meer informatie over kind en rouw kunt u hier op onze website lezen.

Wezen en halfwezen in Nederland

Eind 2011 woonden in Nederland 3 miljoen minderjarigen. Van hen hadden volgens een CBS rapport 34.000 minderjarigen een van hun ouders verloren, 330 zelfs beide ouders. Dit betekent dat één op de 90 kinderen een of beide ouders heeft verloren, dat is één kind per drie schoolklassen.
 
Jaarlijks worden volgens hetzelfde CBS rapport ruim 6000 kinderen (half)wees. De helft van deze wezen en half wezen is jonger dan 12 jaar. Het is in twee van de drie gevallen de vader die overlijdt. Het project Kind & Trauma bracht naar voren dat van alle kinderen die een schokkende gebeurtenis hebben meegemaakt als het overlijden van een dierbare, er 15% posttraumatische stressklachten krijgt. Dit omvat klachten als nachtmerries, vermijdingsgedrag en concentratieproblemen - soms openbaart zich dit direct na de gebeurtenis, soms pas na een aantal maanden of zelfs jaren.