partner overleden

Voor ouders maar ook over ouders
Forumregels
Heb je bv. iets te vragen aan ouders in het algemeen, doe het dan hier. Ook ouders kunnen hier vragen stellen en ervaringen delen waarbij wel de rouw van hun kinderen centraal staat. De eigen rouw van ouders is hier minder op zijn plek.
brunt
Berichten: 1
Lid geworden op: do 01 jun 2006, 20:33

partner overleden

Bericht door brunt » di 06 jun 2006, 18:55

Op 23 mei '06 is mijn vrouw op 36 jarige leeftijd overleden. Ze heeft een eind aan haar leven gemaakt. In een periode van een postanale depressie. Verschrikkelijk gewoon. 11 dagen ervoor (12 mei '06) mocht ik nog vader worden van een 2e zoon, genaamd Luuk. Ik heb nog een zoontje van vier jaar en blijf dus nu achter met 2 zoons.
Hoe nu verder? Ik voel me zo alleen. Ook kwaad van wat er gebeurt is. Wat er nu allemaal op me afkomt. Ik zou graag met lotgenoten hierover willen praten.

Henk

TagDaze
Berichten: 24
Lid geworden op: ma 05 jun 2006, 21:49

Bericht door TagDaze » di 06 jun 2006, 19:45

Hoi Henk,
Allereerst, gecondoleerd met het verlies. Het moet heel gek zijn om de ene kant een zoon te krijgen waar je gelukkig mee bent, en aan de andere kant je vrouw te verliezen.

Ik wil even voorop stellen dat de boosheid is niet erg, dat mag absoluut. Het is ook inderdaad ontzettend bagger dat het gebeurt. Ik hoop dat je snel iemand vindt om hierover te praten.

Gebruikersavatar
luka
Berichten: 1194
Lid geworden op: wo 31 mei 2006, 14:48
Bij mij is overleden: mama(22-12-06), moeder van een klasgenootje(sep 2000)

heb plezier

Bericht door luka » di 06 jun 2006, 20:53

ik ben geen lotgenoot, maar ik kan het me wel indenken, dat je (vooral) boos bent...op weet ik veel...op van alles.

ik hoop dat je hier heelhuids doorheen komt en dat je ondanks je verdriet er toch kan zijn en plezier kan maken met je jongens :Y

sterkte luka
het licht is zo groot als je wilt, het donker is zo klein als jij wilt.
maak daar gebruik van.
is het donker te groot, maak dan licht.
en wees trots op jezelf

susanna
Berichten: 17
Lid geworden op: zo 25 sep 2005, 20:40
Bij mij is overleden: mijn man

partner overleden

Bericht door susanna » do 08 jun 2006, 21:27

Hallo Henk,

Ik wil je langs deze weg mijn condoleance overbrengen, heel veel sterkte toe willen wensen in deze tijd en in de komende periode. Een periode die zeker niet makkelijk zal zijn. Ik wil je zeggen dat ik het ontzettend moedig van je vindt, om hier op de site te komen. En ik kan je vertellen, dat je hier zeker de nodige steun kunt krijgen. Of het nu gaat om de steun van de medewerkers van de stichting of van lotgenoten. Het is nog zo kort geleden voor je, en dan met die verschillende emoties. Aan de ene kant het verdriet dat je vrouw, moeder van je twee kinderen niet meer bij je is, en aan de andere kant zo'n mooi wondertje van een nieuwe zoon erbij. Het is een periode van ups en downs, van verdriet en blijdschap. Maar ze mogen er allemaal zijn. Elke emotie, elke gedachte.........
IK wens je echt heel veel sterkte, en blijf de moed behouden om steeds toch het contact te blijven zoeken met lotgenoten. Het is namelijk echt heel waardevol !

Susanna

Gebruikersavatar
Jacqie
Berichten: 15
Lid geworden op: do 18 mei 2006, 21:09

Bericht door Jacqie » za 17 jun 2006, 13:29

Even weer bovenaan zetten in de hoop dat een lotgenoot zal reageren op deze oproep van Brunt

Re_nee
Berichten: 266
Lid geworden op: vr 16 jun 2006, 14:45
Bij mij is overleden: mijn mama, een oom, opa's & oma's, vriend, overgrootvader

Bericht door Re_nee » za 17 jun 2006, 14:08

Je kan niet kwaad zijn op wat je vrouw gedaan heeft...
Ook al zou ze natuurlijk geen goede reden hebben, ze heeft het gedaan maar wat voor zin heeft het om kwaad te zijn?
Je kan niet meer tegen haar tekeer gaan...
Vragen zijn er genoeg: Waarom heeft ze het gedaan...
Waarom laat ze me achter?
Dat soort dingen.
Als je nou voelt dat ze bij je is, en je er dus niet alleen voor staat, dan zal de eenzaamheid wel zakken...
Tenminste bij mij is dat zo.
Mijn moeder voel ik continue om me heen..
En dat geeft een geborgen gevoel...
Ik wens je veel sterkte met het verlies van je vrouw!
Waarom nou jij?

Re_nee
Berichten: 266
Lid geworden op: vr 16 jun 2006, 14:45
Bij mij is overleden: mijn mama, een oom, opa's & oma's, vriend, overgrootvader

Bericht door Re_nee » za 17 jun 2006, 14:09

Jacqie schreef:Even weer bovenaan zetten in de hoop dat een lotgenoot zal reageren op deze oproep van Brunt
Gedaan :Y
Waarom nou jij?

Valentia
Berichten: 3
Lid geworden op: di 10 okt 2006, 20:54

Ook dit meegemaakt

Bericht door Valentia » di 10 okt 2006, 21:19

Beste Henk,

Mijn ex-man heeft mij ook achtergelaten met 2 beauty dochters van 4 en 6 jaar. Ik voel het niet als mijn ex-man maar meer mijn man waar ik 17 jaar heel veel van gehouden heb. Door zijn ziekte kon ik niet meer met hem leven omdat hij zich niet wilde behandelen. Ons gezin ging er echt aan onderdoor. Ik moest verder met mijn 2 kinderen en heb daarvoor gekozen. Altijd heb ik van hem blijven houden. Tot de dag van het afschuwelijke nieuws dat hij ons had verlaten. Hoe hoe hoe en waarom kon hij dit doen. Hou kun je nu weggaan van je eigen kinderen. Ik begrijp er zoveel niet van. Ik begrijp wel dat je het vaak niet meer kan zien zitten maar om deze stap te nemen. De laatste stap in je leven. Bij mij is het 2 mei gebeurd en het beeld zit tot op de dag van vandaag nog op mijn netvlies. Ik kan er moeilijk mee leven.

Lambert
Berichten: 9
Lid geworden op: ma 26 dec 2005, 00:26

Bericht door Lambert » do 12 okt 2006, 14:36

Hallo Henk,

Kl.......te wat jou is overkomen,zal niet meevallen om dit te begrijpen,te vatten. Het is goed dat je hier bent om er over te praten met ons. Maar kijk ook eens op www.jjpv.nl en op www.alleenover.nl
Op deze site zitten heel veel mensen.
Kijk maar of je daar ook iets aan hebt.
Enne....heel veel sterkte.
Lambert.

Gebruikersavatar
Sammie
Berichten: 1571
Lid geworden op: za 22 jan 2005, 00:04
Bij mij is overleden: mijn exvriend, 1 van mijn beste vriendinnen, 2 goede vrienden en een heel dierbaar ander persoon

Bericht door Sammie » vr 13 okt 2006, 10:05

Heey Henk,
Ik was ook boos toen mijn vriend me door zelfdoding verlet, laaiend was ik, het voelde zo oneerlijk er ineens alleen voor te staan, samen met zijn kindje. (zijn kindje woont sinds 2 aar weer bij zijn biologische moeder)
Maar het moeilijke is dat je niemand hebt om die woede op te uiten. Degene waarop je kwaad bent, maar ook nog heel veel van houdt is er niet meer, probeer daarom niet boos te blijven, want je kan het nooit meer goedmaken...
Ik heb met de tijd (inmiddels bijna 4 jaar verder) geleerd dat er achter die boosheid vooral machteloosheid en de angst voor het alleen zijn schuilt... Boos ben ik allang niet meer, wel mis ik Rick tot heel diep in mijn hart, begrip voor wat hij heeft gedaan kan ik (nog?) niet opbrengen... Ik blijf het geen uitweg vinden in ons bestaan, en dat maakt het juist zo moeilijk...
Ik wil jou heel veel sterkte en geluk toewensen....
X Sam
Ik kan niet slapen
zonder te dromen,
maar al mijn dromen,
die nam je mee...
En zonder mij iets uit te leggen
liet jij me achter...
Met te veel vragen,
hier heel alleen...

Gesloten