oma overleden, voor mijn 5 jarige dochter onwerkelijk.

Voor ouders maar ook over ouders
Forumregels
Heb je bv. iets te vragen aan ouders in het algemeen, doe het dan hier. Ook ouders kunnen hier vragen stellen en ervaringen delen waarbij wel de rouw van hun kinderen centraal staat. De eigen rouw van ouders is hier minder op zijn plek.
Gesloten
diane
Berichten: 2
Lid geworden op: vr 01 sep 2006, 14:10

oma overleden, voor mijn 5 jarige dochter onwerkelijk.

Bericht door diane » vr 01 sep 2006, 14:22

hoi, mij moeder is 3 weken geleden overleden, heel plotseling aan ongeval.
het heeft in veel kranten gestaan, ze is door een openslaande portier aangefietst en daardoor heeft ze hersenletsel opgelopen en de vogende dag is ze daaraan overleden.
een nachtmerrie dus, maar mijn dochter anouk is 5 jaar en kan er niet mee overweg.
ze is heel erg teruggertokken, stilletjes en zegt helemaal niets over oma.
wel tegen mijn vriendin en ze heeft de laatste nachten steeds nachtmerries gehad over oma.
dat oma heel blauw was en heel eng.
ze wil s,avonds niet meer naar bed, is dan bang om weer over oma te dromen.
we hebben haar in die tijd dat mijn moeder thuis was opgebaard zoveel als het kon overal bij bertokken, leek ze ook fijn te vinden.
maar nu klapt ze dicht en ik weet niet hoe ik nu het beste met haar om moet gaan?
ze wil ineens niet meer naar school, is steeds maar moe enzo, help iemand, die weet wat ik moet doen, want ze heeft zoveel verdriet, het is nog erger haar zo,n verdriet te zien hebben als mijn eigen verdriet.
alvast bedankt, liefs diane.

Gebruikersavatar
luka
Berichten: 1194
Lid geworden op: wo 31 mei 2006, 14:48
Bij mij is overleden: mama(22-12-06), moeder van een klasgenootje(sep 2000)

Bericht door luka » vr 01 sep 2006, 14:39

Hoi diane

wat een naar verhaal. het spijt me, maar ik weet niet hoe ik je zou kunnen helpen. :sad:

sterkte
luka
het licht is zo groot als je wilt, het donker is zo klein als jij wilt.
maak daar gebruik van.
is het donker te groot, maak dan licht.
en wees trots op jezelf

anna maria
Was forum professional
Berichten: 218
Lid geworden op: zo 08 feb 2004, 18:18

Bericht door anna maria » ma 04 sep 2006, 12:26

Hallo Diane

Allereest wil ik je condoleren met dit plotselinge overlijden van je moeder en de oma van Anouk.
Ook jouw verhaal maakt weer eens heel duidelijk dat de dood zomaar, door een onverwachte gebeurtenis, in je leven kan binnenkomen.
Dat Anouk nu zo van slag is is eigenlijk een heel logische reactie op deze trieste gebeurtenis. Zonder enige voorbereiding gebeurt er iets heel naars in je leven en daar heeft iedereen ( ook kinderen) tijd voor nodig om het tot zich door te laten dringen en met het verlies te leren omgaan. Het is heel herkenbaar dat je zegt dat het nog moeilijker is je verdriet van je kind te zien dan het ervaren van je eigen verdriet. Voor kinderen willen we deze narigheid het liefst zo snel mogelijk wegnemen. Toch hebben zij, net als de volwassenen, recht op hun verdriet en angst, immers ook zij rouwen. De nachtmnerries zijn daarvan mede een uiting.
Het beste is om Anouk gerust te stellen en te vertellen dat als ze een nachtmerrie heeft en ze wordt wakker dat ze je mag roepen, een slokje water geven, even bij haar zetten, aan haar knuffel laten vertellen wat ze heeft gedroomd enz.
Wat verder helpt is dat ze ook overdag kan praten (dat kan bijvoorbeeld ook tegen haar knuffel of pop) en tekenen (in een speciaal mooi oma-boekje) over die enge dromen en alles wat haar bezighoudt rond het overlijden van oma. Dat ze even geen zin heeft om naar school te gaan is daarnaast ook niet gek (dat hebben volwasssenen ook t.a.v. bijvoorbeeld werk). Want het klopt ook nog eens dat je van zo'n schok heel moe wordt. Heeft ze er in de klas al over verteld, hoe wordt er op school mee omgegaan? Hoe opener hoe beter, anderzijds willen kinderen niet apart in de belangstelling staan. Dus als er over gepraat wordt op school (wat ik wel belangrijk vind), laat dan ook andere kindern vertellen over wat ze hebben meegemaakt. Verder zijn er veel mooie voorleesboekjes in de bibliotheek te vinden over het thema.
Sommige kinderen vinden het eng om te gaan slapen omdat ze denken dat dat zoiets is als de dood (ziet er net zo uit) en zijn bang dat ze dan ook doodgaan. Hoewel ik me afvraag of ze dat denkt want jullie hebben haar er juist wel bij betrokken. Wat wij ook altijd adviseren.
Dat ze er nu niet zo over wil praten is niet iets om je direct zorgen over te maken, ieder kind doet het op zijn/haar eigen manier. Als het maar niet zo is dat jullie daarom het vermijden om er zelf wel over te praten, want door een open houding en je eigen gevoelens laten zien , troosten en getroost worden, leef je kinderen voor wat rouwen is.

Veel sterkte en groet,
Anna Maria

Gesloten