papa verliezen als je net twee bent

Voor ouders maar ook over ouders
Forumregels
Heb je bv. iets te vragen aan ouders in het algemeen, doe het dan hier. Ook ouders kunnen hier vragen stellen en ervaringen delen waarbij wel de rouw van hun kinderen centraal staat. De eigen rouw van ouders is hier minder op zijn plek.
Gebruikersavatar
Marian
Berichten: 11

Bericht#11 » vr 08 sep 2006, 19:31

Bij mij waren mijn twee zoontjes, inmiddels 4 en 7 jaar oud, in het begin wel bang dat ik ook dood zou gaan. Inmiddels tien maanden na de dood van hun vader, hoor ik ze er niet echt meer over. Ik geloof eerder dat Ik degene ben die zo bang is. Dat is echt mijn grootste angst: als mij nou maar niets overkomt.... Dan hebben ze niemand meer.

henkslot
Berichten: 4

Bericht#12 » vr 08 sep 2006, 19:41

Hallo marian

Die angst is er bij mij ook. want wat dan. Ik moet er niet aan denken.
Maar eerlijk ik is eerlijk, Ook ons kan iets overkomen. We zullen er maar niet van uitgaan. Toch heb ik de meiden ook verteld dat dat kan.
We hebben dan ook samen besproken wat er dan gaat gebeuren. Hopelijk kunnen we samen verder.

groeten will

Lizzie68
Berichten: 5

Bericht#13 » di 19 sep 2006, 19:56

Ik wil hier wel even 2 dingen over kwijt. Mijn zoontjes zijn nu 8 en 6, hun vader en mijn man is ruim 2,5 jaar geleden overleden.

Gister was ik, door een achterlopende klok op het werk, te laat om de kids uit school te halen. Ze hadden 10 minuten moeten wachten. Ik weet dat ze dat prima op kunnen lossen, dus dat deed me op zich niet veel. Wel werd ik heel onrustig: de angst die ze krijgen omdat ze niet weten wat er met mij aan de hand was (ik was zo laat dat ik ook niet meer ff iemand kon bellen om ze op te vangen, dan weten de kids dat er niets met mij aan de hand is, dat ik gewoon nog leef). Ik benoem dat dan ook bij het ophalen, zodat ze die angst (dat ik ook dood ben) kunnen uitspreken. Ook al hebben wij het er niet meer elke dag of week over, die angst hebben ze en zal ook lang blijven.

Als tweede: ik heb met heel goede vrienden de afspraak kunnen maken dat zij voor de kinderen zorgen, stel dat ik kom te overlijden. Of zij dat zelf doen, of iets regelen, ik vertrouw erop dat zij het goede zullen doen voor mijn kids. De kids hebben we dat ook verteld dat ze dan daar naar toegaan en die weten dus dat ook precies en concreet wat er gebeurd als ik er niet meer zou zijn. Dat vinden kinderen volgens mij heel prettig. Onlangs kwam de jongste nog met de vraag wie hun dan daar naar toe zou brengen, of dat ze dan moesten wachten tot de begrafenis (daar zouden die vrienden immers ook komen...) Heel praktisch allemaal.
Do not stand at my grave and weep
I am not there I do not sleep
I am the 1000 winds that blow
I am the diamond glint on snow
I am the soft stars that shine at night
Do not stand at my grave and cry
I am not there I did not die

Terug naar “Ouders en verzorgers”



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten

cron