mijn oma

Een plek voor jou
Forumregels
Is er bij jou iemand dood gegaan? Hier kun je in contact komen met anderen die ook zoiets hebben meegemaakt. De doelgroep in deze groep is tot een jaar of 15.
emmelie2005
Berichten: 4

mijn oma

Bericht#1 » do 03 nov 2016, 18:42

hallo allemaal,
ik had altijd een hele goede band met mijn oma, en ging nog net niet elk weekend bij haar logeren, ze was receptionisten bij een media bedrijf, daar ging ik ook regelmatig mee naar toe( de post rond brengen enz..).
maar toen : 5 jaar geleden heeft mijn oma een hersenbloeding gehad, ( ze was 61 jaar) de artsen zeiden dat als zij nog een half jaar zou leven we geluk hadden. ze was halfzijdig verlamd en kond niet meer praten (afasie), na twee spannende weken mocht ze dan eindelijk uit het ziekenhuis, ze ging naar een revalidatie centrum, daar kreeg ze logopedie om enigszins weer te leren praten, fysiotherapie om te kunnen lopen( zat vanaf toen in een rolstoel en dat ging haar toch nog wel redelijk goed af :D ), en ergo therapie om te kunnend douchen en naar de wc enz.( huishoudelijke dingen). op een gegeven moment had de logopedie geen zin meer en kreeg zij een spraak computer( die ze nooit gebruikt heef , heel eigenwijs) wel heeft ze zich zelf aan geleerd om ja, nee, lekker, en godve*******. haha, ze heeft geleerd zelf naar de wc te kunnend gaanen later ook te douchen! ze heeft daar een half jaar gewoond, daarna ging ze naar een verzorgingshuis, vanaf toen had ze nog net geen abonnement op het ziekenhuis want ze waren er achter gekomen dat ze epilepsie had, daar had ze medicijnen voor en nog voor veel meer dingen! op een dag gingen mijn moeder en ik naar mijn oma toe ! wij liepen daar naar binnen , ze lag op de grond want ze was uit haar bed gevallen door zo'n aanval. toen kwam de ambulance , en is ze naar het zieken huis gegaan.en toen kwamen ze er achter (over haar elpelepsie). buiten dat om ging het wel redelijk goed. ze heeft daar 1 en een half jaar gewoond en toen ging ze naar een ander verzorgings huis , dat was een stuk luxer , ze had daar een woonkamertje , slaapkamertje en een bad kamer, ook hadden ze een stuklekkerder eten en een groot resturant, er was een grote tuin, aangezien mijn oma wel van een beetje zon hield was dat heel erg fijn , als ze niet op haar kamer was, was ze buiten! ergens in 2015 ging ik mijn oma in haar rolstoel duwen, opeens zetten mijn ma haar voet op de grond , en viel uit haar rolstoel. dat was echt even schrikken!!! een kleine week later werd ze weer opgenomen in het ziekenhuis omdat ze toch wel last van haar heup had. er zijn röntgenfoto's laten maken en ze bleek haar heup gebroken te hebben. ze heeft een heup operatie gehad, toen moest ze weer heel veel revalideren, alleen in het revalidatie centrum vonden ze dat ze een behoorlijk lagen bloeddruk had , de verpleegkundige wouden toch wel dat ze even gecontroleert werd. dat was verder niets ernstig , maar is ze nog wel een paar keer opgenomen.eigenlijk vlak daarna heeft zei besloten autenasie tenemen, mijn moeder heeft het mij wel verteld dat het zou gebeuren maar niet precies waarneer , omdat ik dan zelf allen maar in de stres zou zitten en ik dat niet wou, wel had mijn moeder gezecht dat het tussen nu en 2 maanden zou gaan gebeuren.
op een dinsdag belde sávonds mijn m te vertellen dat oma vandaag haar spuitje had gekregen. een paar dagen daarna lag ze opgebaard, ik ben uiteindelijk wel gaan kijken. en vlak daarna kwam ook de crematie, ik heb het natuurlijk deels een heel treurig ervaren maar ook wel gezellig . ik heb samen met mijn zus het volegende gedichtje voorgelezen:
ik tover voor jouw een kusje , een kusje op je wang, die je van mij mag bewaren , zolang als het maar kan, dat kusje is bijzonder , het heeft een eigen naam , het is een afscheids kusje omdat je weg bent gegaan.


ik voel me nog steeds best wel schuldig omdat ik het idee heb dat het toch begonnen is bij die val. *de huisarts en mijn moeder omschreven het als een emmertje die nu heel erg vol is met tranen, verdriet en rouw. en zeiden dat ik en jullie je ook niet moeten schamen als je moet huilen!! dat is helemaal niet erg en heel normaal*. ik was de af gelopen tijd ontzettend moe, en de huisarts zei dat het niet raar zou zijn als ik zo moe zou zijn door verdriet en dat volle emmertje *.



Emmelie

Terug naar “Kinderen en tieners”



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten

cron